2021 Czerwiec #2
 

08.06.2021. godz.10:49

 

Jezus: Aniu, córko Moja, życie w czasach ostatecznych jest wielką łaską Moją. Trudne te czasy się zdają i pełne wyzwań. Wielu doświadcza piętrzących się trudności i kłopotów ze zdrowiem. I w twojej rodzinie nie brakuje kłopotów, i wiele troski nosisz w swoim sercu. Jednak wiedz, że wszystko, co dopuszczam na ciebie i twoją rodzinę, jest potrzebne, by wyrównała się miara grzechów. Cierpienie jest częścią życia człowieka, a także troski i kłopoty. Każdy, kto żyje w czasach ostatecznych, doświadczy walki i wielu prób.

Wierność jest Moim darem, i ten dar będzie dany duszom o czystym sercu. Tak, ważne jest dziś zaufanie Bogu i trwanie blisko Mego Serca. Serce Moje jest bramą Miłosierdzia, i w tym Sercu znajdziecie Mój pokój i łaskę, by wytrwać w wierności Memu Sercu.

Radość jest darem duszy świętej, jak i szczęście z pełnienia woli Mojej. Pokój serca jest darem dla dusz, które zachowują czyste serca, zaś nadzieja wynika z miłości i wiary, co podtrzymuje ufne serca. Miłość jest darem Mojego Serca i wypełnia wszystkie ufne serca.

Czym jest zaufanie bezgraniczne?

To dar dla wielu dusz świętych, które potrafią ufać nawet wtedy, gdy źle się dzieje, gdy sprawy się komplikują, gdy tracą bliskie osoby. Każda dusza, co prawdziwie ufa Bogu, trwa przy Nim i zawsze z Nim rozmawia. Doświadczenie miłości Boga sprawia, że dusza ufa i zaufanie to wciąż wzrasta, tak jak jej miłość wzrasta. Pokój serca jest owocem zaufania, a zaufanie jest miarą jedności z Bogiem. Mówię to wam, Moje drogie dzieci, byście Mi ufały i trwały przy Mnie, cokolwiek się stanie.

 

- Tak, Mój Jezu Umiłowany, dziękuję za każde Twoje słowo. Mój Jezu, co mają czynić dusze, które nie ufają, są chwiejne i wciąż się gubią?

 

Jezus: Dusze słabe i chwiejne, które mają mało do Mnie miłości, powinny zgłębiać mękę Moją. Zgłębianie męki Mojej, jej rozważanie, uczy duszę miłości i życia ofiarnego. Dusza, która nie ma Mojej miłości, kieruje się egoizmem i myśli zawsze o swojej korzyści. Taki jest egoizm, który nie daje zapomnienia o sobie i nie wie, co to ofiara z siebie. Dusza, która kieruje się egoizmem, jest pusta i próżność jej jest wielka. Biedna jest ta dusza, która zatrzymała się na sobie i nie może spotkać się z Bogiem. Wiele modlitw trzeba za tę duszę, by mogła wejść na Moją drogę, drogę Mojej miłości, drogę Mojego nauczania. Nauczanie Moje jest na kartach Pisma Świętego, nauczanie Moje jest podczas każdej Eucharystii, nauczanie Moje jest podczas Adoracji, a także podczas modlitwy.

Wiele jeszcze pragnę wam dać nauki, Moje drogie dzieci. Wpatrujcie się w Moje Najświętsze Serce, nie marnujcie swego cennego czasu na oglądanie telewizji, na przeglądanie Internetu, na błahe i zbędne rozmowy.

Ja jestem dawcą czasu i proszę was, byście rozważnie planowali swój czas i szukali Mojej woli każdego dnia. Dzień dobrze wykorzystany obfituje w łaski i dusza wzrasta w swoich cnotach, zwalcza swoje wady, a przede wszystkim wzrasta w miłości. Drogie dusze, zwalczajcie swój egoizm, by miłość własna nie zasłaniała wam Boga.

Kochać siebie, to znaczy mieć do siebie szacunek, a nie trwać w swojej próżności.

W Mojej winnicy są szczepy winne pełne owoców, co w obfitości darzą swego gospodarza. Są i takie, które przynoszą mało owoców, i są i takie, które dają gorzkie owoce. Ból wewnętrzny dusz upracowanych w Mojej winnicy, jest łaską umierania własnego ego, jest łaską współcierpienia ze Mną, jest łaską zradzania wielu dusz dla Nieba. Upracowane dusze w Mojej winnicy są Mi bardzo miłe, zaś leniwe są jak stęchłe wino. Dobre wino radość przynosi sercu. Bądźcie niczym dobre wino na Moim Ołtarzu ofiarowania podczas każdej Mszy Świętej. Wyście radością Mojego Serca, i Ja pragnę wypełnić radością wasze serca, byście obfity owoc przynosili.

Czas trudny nadchodzi wielkimi krokami, lecz nie trwóżcie się, miejcie do Mnie zaufanie.

Kroczcie Moją drogą pewnymi krokami, a siłą waszą niech będzie miłość, co płynie z Mojego Serca. Tam Źródło łask, Źródło Mojej miłości, Źródło Miłosierdzia.

 

 

Ps.29

 

1 Psalm. Dawidowy.

Przyznajcie Panu, synowie Boży,

przyznajcie Panu chwałę i potęgę!

2 Przyznajcie Panu chwałę Jego imienia,

na świętym dziedzińcu uwielbiajcie Pana!

3 Głos Pański ponad wodami,

zagrzmiał Bóg majestatu:

Pan ponad wodami niezmierzonymi!

4 Głos Pana pełen potęgi!

Głos Pana pełen dostojeństwa!

5 Głos Pana łamie cedry,

Pan łamie cedry Libanu,

6 sprawia, że Liban skacze niby cielec

i Sirion niby młody bawół.

7 Głos Pana rozsiewa ogniste strzały,

8 głos Pana wstrząsa pustynią,

Pan wstrząsa pustynią Kadesz.

9 Głos Pana zgina dęby,

ogałaca lasy:

a w Jego pałacu wszystko woła: «Chwała!»

10 Pan zasiadł [na tronie] nad potopem

i Pan zasiada jako Król na wieki.

11 Niech Pan udzieli mocy swojemu ludowi,

niech Pan błogosławi swój lud, darząc go pokojem.

 

"Biblia Tysiąclecia" Wydawnictwo Pallottinum w Poznaniu, 2003”